III. Selim tarafından 1789–1807 yılları arasında; muvakkithane, çeşme ve bir sebil ile birlikte inşa edilen Selimiye Camii, Üsküdar’da Selimiye Kışlasının karşısındadır. Dört yönden giriş verilmiş geniş bir avlunun ortasında inşa edilen Camii, döneminde etkisiyle batılı mimari tarzın tesirinde kalmıştır. Ayrıca; inşa edildiği ilk yıllarda cami minaresi çok kalın görüldüğü için minare taşları yontulup inceltilmeye çalışılmış; 1823 yılında şiddetli bir lodos fırtınasında minarelerden biri tamamen, diğeri kısmen çökmüş ve daha sonra bu minareler tekrardan bina olunmuştur.

Ahmed Nureddin Efendi’nin baş mimar olduğu dönemde kesme taştan yapılan caminin mimarının kim olduğu kesin olarak bilinmemektedir.  Caminin beş pencere dizisine sahip 14.60 m çapındaki kubbesi, dört küçük kubbeyle desteklenmiştir. Mihrabı ve minberi somakiden olan bu caminin mermer ve tahta işçiliğin de birer ustalık eseri olduğu söylemek güç değildir.